DIEREN. Tweehonderdnegentig mannen en vrouwen waren zaterdag aanwezig in de zaal De Klok in Dieren ter gelegenheid van een reünie van onderzeebootbemanningen uit de jaren vijftig.

Ongeveer 60 procent van de vroegeren leden van de onderzeedienst had moeders meegebracht. Het gezelschap was zo gemèleerd, dat men de complete bemanningen voor twee boten kon samenstellen, van de commandant tot de jongste matroos.

De feestvreugde werd verhoogd door voormaligen machinist/olieman Henk Suyskens, die zich door het afgehuurde bandje liet begeleiden in een aantal Dixieland trompetnummers. Een van de oudste aanwezigen, de 83 jarigen Amsterdammer M.P. Kreiger. Die matroos-torpedist is geweest op de allereerste Nederlandse onderzeeboot voor  de eerste wereldoorlog, gaf met zijn vrouw een swingnummer weg, waar iedereen bewondering voor had. Kortom om even marinejargon te gebruiken, de maten hadden het niet-zo-akelig-gezellig.

Geprolongeerd wegens succes Reünie Onderzeedienst Waalhaven-Periode.

Evenals vorig jaar, toen op 22 september 1973 ongeveer 90 reünisten na vele jaren bijeenkwamen, werd dit keer, t.w. op 14 september j.l. voor de tweede maal een reünie georganiseerd voor oud opvarenden van Hr. Ms. Onderzeeboten uit de na-oorlogse Waalhavenperiode, namelijk 0 21, 0 24, 0 27, Tijgerhaai, Zwaardvis, Walrus, Zeeleeuw, Zeehond en Dolfijn.

De stralende zon op deze laat zomerse dag was een beeld of feeststemming, die heerste in de zaal De Klok te Dieren, waar deze reünie werd gehouden. Van heinde en verre waren de maten gekomen om deze dag mee te maken en te beleven. Uit Duitsland, België, Zwitserland, Oman, en zelfs uit Australië. Allen waren zij gekomen om weer èèn dag de sfeer van kameraadschap te proeven, die zo kenmerkend is voor de onderzeebootmannen.

Maar zo ook de oudste deelnemer, de heer M.P. Krieger uit Amsterdam, 83 jaar oud, die nog op de oude 0 1 had gevaren en in 1918 de onderzeedienst had verlaten. Deze vitale Torpodist  ( een legendarish dienstvak) genoot met volle teugen en voelde zich weer jong onder zoveel jongeren. Hij werd gehuldigd met een schildje van de onderzeedienst. Uit Australië was aanwezig de heer P. Maas, president van de Nederlandse oudstrijdersorganisatie in Australiè. Oud Korporaal Maas heeft in de tweede wereldoorlog gediend aan boord van èèn onzer onderzeeboten. Hij woont reeds 28 jaar in Australië en dit bevalt hem uitstekend. Oude vrienden die elkaar kwijt geraakt waren, kwamen elkaar weer tegen. Sterke verhalen werden weer uitgewisseld. Met belangstelling vernam men hoe het gegaan was na die goede oude tijd kan samen zijn in dat niet meerbestaande complex bunkers en gebouwtjes, die de duitsers in Rotterdam hadden achtergelaten en waaruit de Nederlandse Ondezeedienst weer was opgebouwd. Soms was de herkenning gemakkelijk: je bent niets veranderd, soms moeilijk, indien de thans gezeten burger goed uitgegroeid was. Maar vooral de blijde gezichten een oude bekende terug te zien.

Een ieder held zondagse dienst, dus na de koffie werd meteen de tap geopend voor de 290 aanwezigen. Aangezien velen gèèn permissie van hun echtgenote hadden om allèèn te passagieren, maakten zij van de nood een deugd en dansten op de gezelligen muziek van een trio, soms bijgestaan door een trompettist uit eigen gelederen. Genoemde bezig heden werden onderbroken door een uitstekende lunch, een diner en zeer interessante films van de onderzeedienst oude en nieuwe stijl, verzorgd door oud O.Z.D. maker, thans werkzaam bij het bureau Maritieme Historie van de Marinestaf.

De organisatie was voortreffelijk, evenals de verzorging door de onvermoeibare staf van het establissement en dit alles heeft er toe bijgedragen dat een ieder het einde van de dag voldaan huiswaarts keerde met de hoop dat dit festij jaarlijkse mag terugkeren.

De commandeur b.d. J.F. van Dulm, zeer bekend o.a. als commandant van Hr. Ms. 0 21 en commandant Onderzeedienst Waalhavenperiode, bedankte mede namens alle aanwezigen en sprak een word van hulde uit voor de initiatiefnemer, de heer N. Kuyper te Dieren, bijgestaan door de heer A.M. Kog te Voorburg, voor het vele werk dat zij verzet hebben om deze dag tot stand te brengen. Het slagen ervan zal hen zeker veel voldoening schenken en naar wij hopen ook motiveren om op de ingeslagen weg door te gaan. Om in de termen van de OZD te spreken, de Reünie was een voltreffer.